Over het Centrum
Nieuws
- A.s. zondag EHC open tot 15.00 uur i.v.m. film Han de Vries
- Al weer een nieuwe reactie op project: Deventer leest Etty
- Symposion over Etty Hillesum in Westerbork
- Filmvertoning over en in aanwezigheid van Han de Vries
- Leerhuis: programma 2013/2014 bekend
- Vrijwilliger gevraagd voor onze werkgroep Educatie
- Eerstvolgende "In Dialoog" in juni (in mei dus niet!)
- Zeer geslaagde opening tentoonstelling Helga Weiss
- Workshop Transformatieve Communicatie
- Weer 2 NIEUWE VONDSTEN op onze website
- Concert Deventer Kamer Orkest
- Ook in Zwitserland interesse voor Etty Hillesum
- Nieuw geschiedenisverhaal op onze website
- Cursus Intercultureel koken 3 avonden
- Concert Apollo Ensemble met Joodse Barokmuziek
- Drie Lezingen over "Samenleven en Buitensluiten"
- Meedoen met Inloopkoor Joodse zang
- Hoe kunt u het Etty Hillesum Centrum steunen?
- Filmdocumentaire "Le Convoy"
- Een video over Etty uit Noorwegen
- Oek de Jong over Etty Hillesum
- Nieuwe Website over Joodse Onderduik in Deventer
- Vacatures
- Bestuursleden gezocht!
- Een beeldgedicht
- Comité van Aanbeveling
| 30 november, sterfdag van Etty Hillesum |
| Écrit par Administrator sur |
| Mercredi, 23 Septembre 2009 19:53 |
|
Il n'y a aucune traduction disponible door FRITS GRIMMELIKHUIZEN Bij de bloemlegging op het monument ‘Het verstoorde leven’ aan de IJssel heeft Frits Grimmelikhuizen een aantal gedachten ter bezinning uitgesproken, geïnspireerd door Etty Hillesum: 61 jaar geleden op deze dag stierf Etty Hillesum in Auschwitz Birkenau aan uitputting, aan gevolgen van een pijnlijke en zinloze reeks medische experimenten of in de gaskamer. Ze was immers toch maar een Jodin. 40 jaar later mochten we voor het eerst kennismaken met haar dagboeken, geschreven in een tijd van terreur, onzekerheid, angst, maar ook een tijd waarin een lekkere luie stoel, een kopje koffie en een goed gesprek mogelijk bleven. Ook nu, in ons land, net als over de hele wereld, gaan welvaart en onzekerheid, betrokkenheid van mensen op elkaar en onverschilligheid, terreur en vrijheid, hand in hand. Ook nu, net als toen, zoeken velen van ons naar de zin van het leven, en we lezen dan dat Etty Hillesum schrijft, dat ieder leven misschien z’n eigen zin heeft en dat het misschien wel een heel leven duurt om die zin te vinden. Maar vooralsnog, net als bij Etty Hillesum, lijkt veel onheilspellend en dreigend en voel je je machteloos. We weten niet goed wat we er mee moeten beginnen. Etty Hillesums reactie op al die vragen was dat we onszelf serieus moeten blijven nemen, zelf het centrum moeten blijven, nergens onze ogen voor moeten sluiten, alles onder ogen moeten zien, de vragen, maar ook de antwoorden. Haar conclusie is dat we met onszelf en die problemen om ons heen nog zoveel te doen hebben, dat we aan de haat tegenover onze zogenaamde vijanden niet toe zouden horen te komen. Dat we moeten leren eerst onszelf te veranderen, voordat we iets in die buitenwereld verbeteren kunnen. Immers ieder beetje haat of boosheid dat we koesteren of toelaten, maakt onze wereld onherbergzamer. Laten we daarom beginnen vrede te sluiten met onszelf en onze buren. Laten we vrede proberen te sluiten met deze soms onbegrijpelijke wereld, want alleen WIJ kunnen dat, alleen wij kunnen onze wapens omsmeden tot ploegscharen. Dat is een les die Etty Hillesum ons ook na 61 jaar nog steeds leert. |